baskalarinin varligindan rahatsiz olan bir kusum, beni evcillestirmek zordur, baskalarindan korkan ama "tuylerin ne kadar guzel!" cumlesini duyabilmek icin yine de baskalarina ihtiyaci olan bir kusum, yalniz kalamamaktan oldugu kadar yalniz kalmaktan da korkan bir kusum.
yalnizlik insanin basina gelebilecek en kotu sey mi yoksa en iyi sey mi?
bu sorunun yaniti, yaninda kim olduguna bagli.
bazen insanin yaninda kimsenin olmamasi daha iyi oluyor..
bir baskasi degil de kendim olmayi istedigim icin ben cok sık "hayir" dedim.
hayir diyerek baskalarindan uzaklasiriz, kurallara karsi cikar, yalnizlikla bas basa kaliriz. ama tum bunlarin karsiliginda da ozgurlugumuzu kazaniriz.
<33