esmanur
@esma2001
Herkes ölünce ardında bir şeyler bırakmalı,derdi dedem.Bir çocuk,bir kitap,bir tablo,inşa edilmiş bir ev veya duvar,yapılmış bir çift ayakkabı.Veya ekilmiş bir bahçe.Elinin bir şekilde dokunduğu bir şey,öldüğünde ruhunun gidebileceği bir yer olsun diye;böylece insanlar ektiğin o ağaca veya çiçeğe baktığında,sen orada olursun.Ne olduğu önemli değil,dokununca onu değiştirdiğin ve ellerini çektiğinde sana benzeyeceği bir şeye dönüştürdüğün sürece,derdi.Sadece çim biçen adamla bahçıvan arasındaki fark dokunuştadır, derdi.Çimleri biçen adam orada hiç olmamış gibidir;bahçıvansa bir ömür boyu orada olacak.
Reklam
İnsanlar neden insanlara acı vermek istiyor?Dünyada yeterince acı yokmuş gibi,illa insanları öyle şeylerle rahatsız edeceksiniz!
Belki kitaplar bizi mağaradan biraz çıkarabilir.Belki hep aynı,lanet olası,çılgınca hataları yapmaktan alıkoyabilirler bizi!
Bir arkadaşlığın tam olarak hangi anda kurulduğunu bilemeyiz.Nasıl bir kap damla damla dolarken,son bir damla kabı taşırıyorsa;aynı şekilde,bir dizi iyilik arasından en az biri kalbi dolup taşırır
Hepimiz birbirimize benzemeliyiz.Anayasa'nın dediği gibi,herkes hür ve eşit doğmaz ama herkes eşit hale getirilir.Her insan diğer herkesin suretidir;o zaman herkes mutlu olur çünkü sinmelerine yol açacak,kendilerini kıyaslayacakları dağlar yoktur.