Gelmeyeceği aşikar birini bekleyebilmenin o muhteşem,görkemli,kederli ve korkunç güzelliği.
Bizi kimse,bizi kimse böyle bekleyerek ama gene de beklentisizce sevmedi.Peki ya biz kimseyi?
Özlemiş miydim onu? Onu ara sıra herkesten gizli özlediğimi biliyordum.Ama özlediğim o muydu,onun yanındaki kendim miydi,yoksa o eski güzel günler miydi,karar vermesi zordu.