Öykü yazabilmek başlı başına bir hünerse bu hünerin yarısı hatta belki de yarıdan fazlası onu görebilmek, hayatın içinden çekip çıkarabilmek değil miydi?
Bir kere, okumayanlar okuyanlardan daha iyi yaşıyor kesinlikle. Gamsız, umarsız, yüksüz... Bilmenin ağırlığı altında ezilmiyorlar. Baksana, hayatları kocaman bir esneme. Kaygıları sadece fiziki durumlara dair. İç dünyalarında endişeye, şüpheye yer yok. Bu ne demek biliyor musun, içlerinde hayata dair bir dokunuşa, bir içlenişe dahi yer yok. İç yüzü olmayan bir hayat. Ne tuhaf ve ürpertici değil mi?
Hatice Ebrar Akbulut Hanımefendi yi sosyal medyadan takip ediyordum. Paylaşımlarını çok beğeniyorum. Kitabındaki öyküler kısa fakat ifadeler çok güçlü. Nokta atışı cümleleri beni çok etkiledi. Üslubunu da beğendiğim bir yazar. Derinlik arayanların beğeneceği bir kitap
Uslanmış GönlünHatice Ebrar Akbulut · Muhit Kitap · 2020226 okunma