"Bunu bana neden söylüyorsun?"
"Çünkü hiçbiri gerçek değildi. Sadece mecburiyetten söyledim. Böyle yapmam gerektiğini düşündüğüm için. Ama sen başkasın. İlk kez korkuyorum. Her şeyi mahvedeceğimden korkuyorum. Artık beni sevmeyeceğinden. Ah, Cress. Cidden ödümü koparıyorsun."
İnsanların coşkusu, Winter'ın içini titretmişti. Herkes Cinder`a umutla tutunuyordu. Ay halkı ilk kez uğruna savaşacakları bir lider bulmuştu. Şimdiye dek hep korkutulup sindirilmişlerdi. Ya da daha da kötüsü, üvey annesine yalancı bir hayranlık duymuşlardı. Onlara zorla dayatılan bir hayranlık.
Ama Cinder farklıydı. Halkını sihirle kandırmıyordu. Onların gözünü korkutmuyordu. Tahtın asıl sahibi olması bile önemli değildi. İnsanlar her hâlükârda onun peşinden giderlerdi, çünkü Cinder cesurdu, kararlıydı, iyiydi.