Onlar bir şey söyleyememiş olmanın acısını öylesine saklamaya çalışıyorlar ki.
Aradıkları söylenecek yeni bir şey daha değil.
Aradıkları söylenecek bir şey.
Söylenecek bir şeyi olmak.
Bu öyle yalnızlık ki.
Ağlasam sesimi duyar mısınız,
Mısralarımda;
Dokunabilir misiniz,
Gözyaşlarıma, ellerinizle?
Bilmezdim şarkıların bu kadar güzel,
Kelimelerinse kifayetsiz olduğunu
Bu derde düşmeden önce.
Bir yer var biliyorum;
Her şeyi söylemek mümkün;
Epeyce yaklaşmışım, duyuyorum;
Anlatamıyorum.
Nisan 1940