Aynur Arslan

Aynur Arslan
@esmaneha
71 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Gözlerimin içine bakarak bana yalan söylediler, bu yüzden gÜvensizliğim. Eskiden çok konuşur, çok ağlar ve bir o kadarda gülerdim. Bu gün aynaya baktığımda duvar gibi bir insan görüyorum. Tepkisi yok, duyguları yok. Öyle ifadesiz bir şekilde duruyor Anlatacak bir şeyim vardı elbet ama ben şimdi neyi, nasıl anlatayım? Böyle şeyler kolay anlatılmaz çok güzel günler yaşadım. Onlarca iyi anı biriktirdim. Günlerce gözyaşımın dönmediği zamanlarda oldu elbet. Şimdi bakınca hepsi anlamsız geliyor. Her şey geçti iyi ya da kütü her hangi bir anı istemediğimi fark ettim. Sadece yok olup gitmek istiyorum. Tüm olanları izliyorum. Bir beklentiye girmiyorum bu zamanda akıp geçecek. Sadece bunu izliyorum
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Son zamanlarda iyice yıkıldım. BazI günler odaya gitmek yerine mutfağa gidip çöküyorum ne için orda öylece durduğumu bilmiyorum sanki ruhumla bedenim bir değil ben zamana mekana ayak uyduramiyorum herşey okadar çok karmaşık ki düşünmekten kafam patlayacak gibi sanki böyle bir cehennem taşıyorum. Her geçen gün içimdeki alevi korlaştırıyor yaşanmışlıklar. Böyle ciğerim yanıyor, kalbim, kalbim eriyor sanıyorum. Bazı anlarda ellerim tutmuyor ayaklarım kirlmiş da içimden diz çöküp çğlık çığliğa kalmişım gibi. Artık çok ağır herşey, dayanılmaz, zor geliyor... Sanki içim içimde değil birşeyler kopuyor içimden taşıyor gözlerimden fışkırıyor. Çaresizliğim avuçlarıma sığmıyor idare edemiyorum artık hissediyorum içimde ördüğüm duvarlar üstüne yıkıldı böyle kemiklerimin çatırdama sesleri geliyor içimden. Ne yapicam ben şimdi. Herşeyi nasıl birdaha düzene sokacağım. Kendimi nasıl bulucam ya kalbime hisslerime duygularima çok geç kalırsam ne olacak
"İçimde kendimden bile sakladığım bir umut var."
“Hiçbir şey eskisi gibi değil artık. Ben de öyle. Önceden kahrolduğum şeyleri şimdi hiç umursamıyorum. Geçmişte beni kıran, günlerce uykusuz bırakan olayları artık takmıyorum. Sanırım insanları tanıdıkça onlardan beklentim azaldı gerçi bişey de beklemiyordum. Büyük beklentilerin olmayınca hayal kırıklıkların da olmuyor. ‘Gitmez’ dediklerim giderek, ‘o asla yapmaz’ dediklerim yaparak öğrettiler bunu. Bütün insanlar aynıdır demiyorum fakat her insanın hata yapabileceğini çok iyi biliyorum. Yani ben biriyle arama mesafe koyuyorsam, tereddüt ediyorsam ve uzak duruyorsam; bu kibirden değil, kendimi koruma çabamdandır. İçimdeki en derin kırıklar çok sevdiğim insanların çabasızlığından, duyarsızlığından, umursamazlığından kaldı.”🍁