Gözlerimin içine bakarak bana yalan söylediler, bu yüzden gÜvensizliğim. Eskiden çok konuşur, çok ağlar ve bir o kadarda gülerdim. Bu gün aynaya baktığımda duvar gibi bir insan görüyorum. Tepkisi yok, duyguları yok. Öyle ifadesiz bir şekilde duruyor Anlatacak bir şeyim vardı elbet ama ben şimdi neyi, nasıl anlatayım? Böyle şeyler kolay anlatılmaz çok güzel günler yaşadım. Onlarca iyi anı biriktirdim. Günlerce gözyaşımın dönmediği zamanlarda oldu
elbet. Şimdi bakınca hepsi anlamsız geliyor. Her şey geçti iyi ya da kütü her hangi bir anı istemediğimi fark ettim. Sadece yok olup gitmek istiyorum. Tüm olanları izliyorum. Bir beklentiye girmiyorum bu zamanda akıp geçecek. Sadece bunu izliyorum