Aynur Arslan
@esmaneha
71 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
“Hiçbir şey eskisi gibi değil artık. Ben de öyle. Önceden kahrolduğum şeyleri şimdi hiç umursamıyorum. Geçmişte beni kıran, günlerce uykusuz bırakan olayları artık takmıyorum. Sanırım insanları tanıdıkça onlardan beklentim azaldı gerçi bişey de beklemiyordum. Büyük beklentilerin olmayınca hayal kırıklıkların da olmuyor. ‘Gitmez’ dediklerim giderek, ‘o asla yapmaz’ dediklerim yaparak öğrettiler bunu. Bütün insanlar aynıdır demiyorum fakat her insanın hata yapabileceğini çok iyi biliyorum. Yani ben biriyle arama mesafe koyuyorsam, tereddüt ediyorsam ve uzak duruyorsam; bu kibirden değil, kendimi koruma çabamdandır. İçimdeki en derin kırıklar çok sevdiğim insanların çabasızlığından, duyarsızlığından, umursamazlığından kaldı.”🍁
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bazen öylesine susarsın. Kimselere anlatamadığını yüreğinle konuşursun. Derken göz yaşların katılır süzülerek yanağından. Sessizlik ve yalnızlığın eşliğinde kurtarmaya çalışırsın kendini, seni üzen şeylerin elinden.
Düşünüyorum da, sonradan gülüp geçiyorum geçmişte göz yaşı döktüğüm şeyler için. Büyütüyorum duygularımı da, yüreğimi de bazen gelip geçici bazense kalıcı sancıların arasında. Her yaşadığımdan “yapmaman gerekenler” listeme yeni maddeler ekliyorum. İşe de yarıyor.
Zaman alacak biliyorum üzerimden atmak korkularımı. Ama atacağım gün vuslat olacak onun adı.
Yine birileri gidecek, gelmeyecek. Yine birileri unutacak, aramayacak. Yine birileri yalan söyleyip, aldatacak ama kendini.
Ve yine bir şeyler acıtacak yüreğimi birilerinden sebep, yine sabahları unutmak isteyerek, uyuduklarımı hatırlayarak uyanacağım midemde kramplarla.
Yine kirpiklerim ıslak, her şarkıda hüzünlenerek geçecek zaman. Yine oyalanacak şeyler arayacağım. Yine kafamı toplayamayıp kitap okuyamayacak, çalışamayacağım. Yine çıkmayacağım evden ve hiçbir gözle, göz göze gelmek istemeyeceğim. Yine bugünkü gibi susacağım belki de, sonradan gülüp geçeceğim bir sebep için.
Yaşadığım bu yalnızlık tanıdık ve tabi yaşadığım hüzün de. İçimdeki birikmişliklerden yadigarlar bana.
Dedim ya, zaman alacak unutsam bile hatırlamamak.
Aynur Arslan
@esmaneha
·Hayat bana; birisinin durduk yere pencere açtıran derdi değil, nefessiz kaldığında hayata tutunmak için koştuğu pencereden gördüğü gökyüzü olması gerektiğini öğretti. İnsan insana, her şeyden önce nefes veren o pencere olabilmeli.
Yanlızlıktan korkan ,yanlız yaşardı.
Sayfa 9 - Dergah yayınevi
