Esmanur Demirkol
@esmanur96
Gülmüyorum, sürat da asmıyorum, küçüğüm, çok küçüğüm, bir kadın değilim o sıra, upuzun bir ömrün umutlu bir durağında şaşkın bir çocuğum belki.
Ağırlığın ne olursa olsun seni kaldıran bir şeylerin olması. Tek şart kendini bırakmak. Hayatın kulağına biteviye fısıldadığı bütün “Sakın bırakma kendini!” nasihatlerine tezat. Bırak bana kendini. Ben suyum, rüzgârım, taşırım seni. 
Yüzmekle havada süzülmek arasında bir duygudaşlık olmalı diye düşündüm o an. Bu, kuşları ve balıkları akraba yapan şeylerden biri sayılabilir miydi ?
Bir erkek bir kadının gitmekte olduğunun ancak kadın gittiğinde idrakine varıyordu.
Belki de güzel bir şeye sahip olup kaybetmektense ona hiç sahip olmamak daha iyidir.