Hayat hep zalim değildir. Hele acı çekeni bilir, tanır, çektiklerinin onu erkenden büyüttüğünü anlar, kurduğu hayalleri görür, en çok da hayallerinden vazgeçmeyenleri sever. En büyük desteği de işte bu savaşçılara verir.
Geçmişi bu kadar zorluklarla dolu olmasaydı, hayatı da kendini de bu kadar ciddiye almazdı.
Çekile acıkar bazen de bizleri gelişmeye, öğrenmeye zorluyor.
İnsan mutsuzsa, huzursuzsa, güvensizse, korkuyorsa, her şeyi varken bile yine de ruhu açsa, doyumsuzsa, önüne peynir ekmek koysan ne, kuş sütü sofralara oturtsan ne?