Esra DOĞRU
@esodgru
Okuyorum, yazıyorum, izliyorum, yaşıyorum
Türkçe Öğretmeni
Lisans
2 Eylül 1994
118 okur puanı
Şubat 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Ahh Charlie !
Kitabı okuyup bitiriyorsunuz ama boğazınızdaki o düğüm bitmiyor, gitmiyor ve sanırım hiç gitmeyecek de. Her sayfasında küçük Charlie ve çocukluğunuzla yüzleşmeler, öyle olsaydı böyle olur muydu gibi olasılıklar bırakmıyor peşinizi. Algernon’u baş karakterin adı sanmamla başlayan okuma serüvenim, bir farenin mezarına çiçek koymaya gidecek kadar hüzünlü bitti. Charlie’yi babası nasıl tanımaz, bir anne çocuğundan nasıl bu kadar ayrı kalabilir? Zeka ile kalp doğru orantılı mıdır? Ne kadar zekiysek o kadar mı insanız, o kadar mı umursanırız? Zihnimi kurcalayıp duruyor bu sorular saatlerdir. Travmalarımla yüzleşiyorum. Normalin kime göre normal anormalin kime göre anormal olduğunu sorguluyorum. Belki de tırnağımızın ucu bile olamayacak insanların yargılarıyla mahvediyoruz hayatımızı, sevilmek uğruna yaşıyoruz çoğu zaman. Ama bu kitabı okurken bir Charlie giriyor hayatınıza ve “Olduğun gibi yaşa diyor, sadece gülümse! Çünkü bilmek çok da iyi gelmez yüreklere.”
Charlie sadece bir denek değildir, o kendi deyimiyle insanlığa en büyük iyiliği yapan bir aptaldır. Hatta bence aptal olan o değil çevresindekilerdir. Ohh iyi ki de yazdım da hafifledi yükü yüreğimin ! İyi ki hayatıma dokundun Charlie’cim hayatıma bıraktığın iz hep yüreğimi sızlatacak.
Reklam
Puan vermedi·348 syf.··
Beğendi
·2023 15. kitabı
·9 günde okudu
·Okunma: 29 Kasım 2023 23:24
Kitabın ismi bir mıknatıs gibidir okuyucuyu çeken; aynı mı yoksa zıt kutuplarda mı olduğunuzu yola düşünce anlarsınız. “Ebter” Kevser suresinin bir kelimesi “soyu kesik” demek, bir vazo ve kendi
Kitabı bitirip kapağını kapattığınız an düşünmeye başlıyorsunuz; sinek ısırıklarının asıl müellifi Cemil mi yoksa Barış Bıçakçı mı diye. Çünkü okuduklarınız bir sinek ısırığı kadar doğal, sıradan ve samimi yani gerçek. “Dünya bir toz bulutuydu “ dan başlayıp Füruğ’dan Oktay Rifat’a uzanan bir yolculuğa çıkıyorsunuz bu kitap ile birlikte. Cemil’in editör ile konuşmalarında hayallere karşı ısrar, istek ve en sonundaki vazgeçişi görüyoruz zamanla. Nazlı ile tanıştığı günlerden günümüze gidip gelişlerle Cemil’in ruhsal söküklerini toparlamaya çalışıyoruz hep birlikte ve en sonunda “dan !” diye kendi söküklerimizle yüzleşiyoruz. Cemil’in alt kattaki yaşlı teyze ile konuşmasının daha heyecanlı bir sona bağlanacağını düşündüm hep okurken ya da yasak aşk mevzusunun ortaya çıkışını falan ruhumuz hep entrika arıyor belki de her şeyde. Oysa hayat sıradandır çoğu zaman toplu konutlardaki birinci etap inşaatı kadar ya da üst katın banyosundan su sızması kadar. Bunların yanında kitap bizlere hayatımızı şölene çevirecek öneriler de sunuyor hem de edebiyat kokan. Özetle Barış Bıçakçı yine, yeni, yeniden “iyi ki” dedirtti !
Melisa Kesmez ile “Atları Bağlayın Geceyi Burada Geçireceğiz “ kitabıyla tanıştım, tesadüfen. Nasıl da ben yazmışım gibiydi dizeleri, nasıl içtendi, nasıl da yüreğinden kopan her cümlesi benim kalbime bir nakış gibi işlenmişti! Kimi dizelerinin verdiği his, Vita kutularındaki çiçekler gibi çiçeklendirir de bırakmaz hâlâ peşimi. O yüzden yüreğime işleyeceğinden emin bir şekilde başladım “Küçük Yuvarlak Taşlar” ı okumaya. Hayata yeniden başlamaya, yüzümü geleceğe dönmeye öyle ihtiyacım vardı ki devayı bu kitapta aradım. Bazen Nergis’in dibe vuruşuydum, bazen Evren’in çaresiz sevişi ; kimi Mehmet’in şefkatli yüreği kimi de Gülsüm’ün sarıp sarmalayan hoşgörüsü. Hiçbiri günahkar olmadığı gibi hiçbiri masum da değildi, tıpkı hayat gibi. Damağımda buruk bir tat bırakıp biterken hikaye Mehmet’in hikayesindeki “Gülsüm” çıkışıyla ters köşe oluyorum, ama bitiveriyor hikaye. Keşke biraz daha uzasaydı diyorum, tadı damağımda kalıyor. Şu hayatta Evren olduğumu anladığım bir yolculuk oluyor bu okuma. Çünkü hep güzel anıları hatırlamayı seçiyorum. Bana ve tüm Evren gibilere yaralarının kanamadığı güzel günler diliyorum !
Tuzlu su her şeye iyi gelir, tabi bu kitap da öyle! İyi okumalar efendim :)
Tembel martı Murteza, Hülya, Emre ve Oktay Bey ile keyifli bir yolculuktu “Galata’nın Tembel Martısı” Sonunda “Her şey yolunda!” diyerek derin bir “Ohh!” çekerek kapattık kapağını.
“ Hayvanların yaşamına saygı” mesajını veren bu kitabı tüm çocuklar okumalı.
Yazarlığının yanında çizerliğiyle tanınan Behiç Ak; hikayenin için de bir masal, sayfaların arasında renkli çizimleriyle rengarenk bir dünya sunmuş okurlarına. Böylelikle kusursuzu yakalamış benim nazarımda.
Reklam