Tıp, aşırı düzeyde karmaşıklığı yönetme sanatı ve insanın, gerçekten de böyle bir karmaşıklığın üstesinden gelip gelemeyeceğini ölçen bir sınava dönüştü.
Cehalete bağlı başarısızlıkları affedebiliriz. Belli bir durumda yapılması gereken en iyi şeyin ne olduğu bilinmiyorsa, insanların ellerinden gelenin en iyisini yapması memnuniyet vericidir. Ama bilgi varsa ve doğru biçimde uygulanmıyorsa, öfkeye kapılmamak zordur.
Neredeyse bütün tarih boyunca, insanların yaşamı birincil olarak cehaletin hükmündeydi. O zamanlar yakalandığımız hastalıklar bunun en açık göstergesiydi. Hastalıkların nedeni ya da hastaları iyileştirmek için ne yapmamız gerektiği hakkında pek az bilgimiz vardı. Ancak geride bıraktığımız otuz kırk yıl içinde -o kadarcık kısa bir süre içinde- bilim sayesinde o denli yoğun bilgiyle donandık ki, beceriksizlik cehalet kadar güçlü bir mücadele konusu haline geldi.