"Nefes alıp vermek, yaşamak değildir, o kadarını bitkiler de yapıyor azizim," dedi. "Yaşamak dediğin aldığın nefesten, içtiğin sudan, attığın adımdan, yanında duran insandan, yediğin bir kuru ekmekten bile huzur alabilmektir. Bunlara sahipsen; huzur dolar ciğerine, huzur yer huzur içersin, huzurla uyursun."
Büşra; yirmi üç senelik yaşamında daha az mantıklı şey duymuştu, düştüğü boşluk, kendini bildiği günden beri bunları tadamamış olmanın verdiği burukluktu."