Çünkü bir evden insan gittiğinde, ocakta pişen tarhananın kokusu gider, salondan diğer odalara yayılan radyo sesi gider, kapı eşiğinde bırakılmış bir çift terlik gider, askıdaki çamaşırlar gider, banyodaki sabun, sehpadaki boş bardak, koltuktaki gazete gider. Yatak odasında serilmiş seccade ve üzerine tutturulmuş tespih gider.
...
Çünkü insanlar; evlerin atan kalpleri gibidir.