Sen bir aylak , bir uyurgezersin , bir istiridye sin.Tanımlar saatlere , günlere göre değişiyor ama taşıdıkları anlam az çok belli: Yaşamanın , harekete geçmenin , bir şey yapmanın pek sana göre olmadığını hissediyorsun : sadece sürüp gitmek istiyorsun sadece bekleyişi ve unutuldu istiyorsun.
Ve yaşamında bir dekor bulmak gerekirse, ne kadar çaba harcarsan harca, ne kadar kuruntuya kapılırsan kapıl , bu dekor , fetheden insanlığın tombul yanaklı çocuklarının koşup oynadığı o görkemli alan değil...
Kimse bilmiyor ama sen kendin biliyorsun.Ve sen , kendin için dünyadaki en önemli insansın. Öyle olmalısın! Aksi halede yaşadığın hayat senin hayatın olmaz -mış gibi bir hayat sürersin .Bu yüzden "benim hayatım" diyebilmek, "yaşadım!" diyebilmen için her Zaman, her durumda olduğu gibi kimsenin bilmediği bir koşulda dahi, sen kendin için doğru olanı, adil olanı yapmalısın.