İçimizde bitmek tükenmek bilmeyen bir mutluluk özlemi var. Sürekli bir arayış içindeyiz. Hep bir şeyler arıyoruz ne aradığımızı bilmeden. Bizi mutlu edecek şeyi bulmak istiyoruz. Ama ne yazık ki mutluluklar hep gelip geçici, anlık. Gölgeler gibi zamanla kaybolup gidiyor.
İnsanlara güvenmekte zorlanacaktık. Sadece dış yüzümüz gülümseyecekti onlara. İçimiz ise başkalarının bizi incitmiş olduklarını bir yere not düşmüş olduğundan, hiç gülümsemeyecekti. İçimiz mutsuz, kırgın, kızgın olacaktı, dışımız sürekli gülse bile...