Çocuk yetiştirmek yoğun dikkat, emek, çaba ve özveri isteyen uzun bir süreçtir. Sürekli vermekten yorulur insan. Ancak bu sürecin gözden kaçırılmaması gereken çok önemli bir boyutu daha vardır. Çocuk büyütmek, geçmişte yarım kalan işlerimizi bitirmek, eksik kalan yanlarımızı tamamlamak, kendimizi temize çekmek için bir fırsattır. Bir insanın yaşamına doğduğu günden başlayarak eşlik etmek, onun karakterinin açığa çıkmasına, kendi yolunu el yordamıyla bulup açmasına, bu uğurda yapıp ettiklerine tanık olmak hem eşsiz bir deneyimdir hem de ebeveynin olgunlaşmasına çok büyük katkı sağlar.
Çocuğa içtenlikle, ilgiyle ve merakla tanıklık ve eşlik eden ebeveyn kendini tanır, çocukla çatışırken kendi ile de çatış ve bu sayede kendini aşar. Sürecin bu yönünün farkında olan ve çocukla birlikte kendi gelişimine de aynı dikkat, emek, çaba ve özveri gösteren ebeveyn, daha sağlıklı çocuk yetiştirir.