Esra

Dipsiz uçuruma düşerken o âna kadar düşünmediğim şeyleri hatırlıyordum, garip bağlantılar kuruyordum, demek bundanmış, demek nedeni buymuş diyordum.
Sayfa 248·Kitabı okudu
Alıntı
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Ama hayat böyleydi, illa bir yerde insana hiç istemediği soruları sorduruyordu, daha kötüsü bazen insan kendini iyi hissedeceği cevaplara inanmayı istese de inanamıyor; saf, çıplak, en hakiki gerçeği bulmak istiyor ama gerçekle yüzleşmeye de gücü yetmediği için arafta kalıyordu.
Sayfa 247·Kitabı okudu
Alıntı
Ama yaralıydım, yaralanınca insanın annesine ihtiyacı olurdu.
Sayfa 225·Kitabı okudu
Alıntı
...kaderin de miras olduğuna, tıpkı genler gibi annelerden kızlara devrolunduğuna inanıyorum.
Sayfa 222·Kitabı okudu
Alıntı
İnsanın kendi kendini aşağıladığı küçük anlar çok büyük travmalar çünkü insan kendini kendine karşı savunamıyor.
Sayfa 221·Kitabı okudu
Alıntı