Eğitimin gayesi kanaat serbestliği kazandırmaktır. Propaganda ise hazır kanaatleri sunar. Eğitimle propaganda hem amaç ve hem de metod yönünden birbirinin zıddıdır. Eğitim, yavaş bir gelişim sağlamaya çalıştığı halde, propaganda çabuk neticeler elde etmeğe bakar. Eğitim halka nasıl, propaganda ise neler düşünmesi gerektiğini söyler. Eğitimci şahsi sorumluluğu geliştirmeye uğraşır, propagandacı kitlesel etki yaratmaya gayret eder. Eğitimci muhakeme ister, propagandacı icraat ve hareket oluşumuna çalışır. Propagandanın, muhakeme kabiliyetine baş vurmaksızın, öğretmeden ve yetiştirmeden, sırf ikna yoluyla inandırıp bir fikri kabul ettirmek istemesi onu bir bakıma eğitimin karşıtı durumuna sokar.