ea

en zor zamanda yanında kim var? işte bu, hayatın en sahici, belki de en çıplak ve tüm anlamını gizleyen sorusudur.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
hayat, kimi zaman akışına bırakılan sakin bir nehir iken, kimi zaman da üzerimize devrilen sarp bir dağdır.
-aşırı affedici olmak..
hasılı, gerçek erdemin, sonsuz bir hoşgörüde değil, sağlıklı bir sınır çizebilme yeteneğinde yattığını kabul edelim.
-aşırı affedici olmak..
bir ömrü, bizi sürekli tüketen iliskilere adamak, telafisi mümkün olmayan en büyük kayıptır.
-aşırı affedici olmak..
birikmiş acı, bize çok temel bir gerçeği de fisıldıyor: bazı șeyler affedilmemeli, bazı yaraların üzeri örtülmemelidir.