Güzel kendisinde bir amaçtır. İhtişamı kendisi ve içsel zorunluluğu içindir. Bir şey için olmaya, harici kullanım bağlamına tabi değildir çünkü kendi kendisinin amacı için oradadır. Güzel kendisine dayanır.
Güzellik bir gecikmedir, geç gelendir. Güzel bir anlık parlama değildir, gün batımındaki kızıllık gibi gün sonunda ortaya çıkan sakin bir aydınlıktır. Bu çekingenlik onun asaletindendir.