esma
@essma_k0
⊰⊹◍♬✩⑅♪◎✧๑~｡
Mersin
2004
584 okur puanı
Temmuz 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
"Erkekler Ne Der Diye Düşünmeden Yazın!"
Eser, günlük hayatta dahi birkaç kez maruz kaldığımız sorulardan birine ve dolayısıyla da hepsine değiniyor. "Neden kadın yazarlar, kadın bilim insanları, kadın filozoflar daha az?" Ataerkil bir düzen içerisinde yaşadığımızı bence kabul etmeliyiz. Gelenek-görenek ve toplum tarafından kadınlara daha doğar doğmaz biçilen roller var. Bu roller doğrultusunda da maalesef kadınların kendi ekonomik özgürlüğünü sağlamaları, yeteneklerini keşfetmeleri fazlasıyla zor. Üstelik bu durumun yıllar öncesinde daha vahim olduğunu da kimse inkâr edemez. Kitapta da "neden Shakespeare gibi dâhi bir kadın olmadığı," konusu üzerinden çok güzel bir şekilde buralara vurgu yapılıyor. Evet, günümüzde kadınlar üniversitelere gidiyor, kendi ekonomik gelirleri var ancak gerçekten bütün kadınlar bu fırsatlara erişebiliyor mu? Tabi ki bu fırsatlara erişemeyem erkekler de var ancak eserde bahsedilen taraf burası değil. Kadınların ve erkeklerin doğuştan aynı imkânlara sahip olamıyor oluşu. Shakespeare'ın bir kız kardeşi olsaydı ve o da muhteşem eserler yazmak isteseydi (o dönemin şartlarıyla birlikte düşünmek çok önemli) nasıl bir tepki alırdı? "Kendine Ait Bir Oda" neden bu kadar önemli? Tüm bunlardan anlamak isteyenler tabi ki bir anlam çıkarabilir ancak kesinlikle kitap okunduktan her şey daha anlaşılır olur.
Artı olarak bu yayının çevirisini maalesef okurken zorlandım. Belki de doğru bir şekilde çevrilmiştir, bilemiyorum ancak farklı bir çevirmenden de okumayı düşünüyorum.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
1970 - 1990 yılları arasında geçen, çok farklı kültürlerde, farklı yaşantılarda, farklı çevrelerde büyüyen iki kızın sağlam dostluk (ki bence kız kardeşliği dense yeri) hikayesi. Farklı kültürlere, anlayışlara sahip iki aileden gelmiş olmalarına rağmen asla kopmayan, dönemin siyasî olaylarıyla da her şeyin temelinde Türkiye sevgisi ve birlik beraberliğin yattığını kavrayan insanlar. Arkadaşlığın, dostluğun kıymetini anlayan gerçek insanlarmış gibi. (Ki yazar önsöz kısmında yaşanmış bir dostluk hikayesinden esinlendiğini belirtmiş.)
Efser - Cüneyt aşkı da oldukça etkileyiciydi. Bu kadar sahici sevgi artık kimselere rastgelmez sanırsam.
Kitap tam da önsöz kısmında belirtildiği gibi, kitap okuma temposuna verilmiş bir nefes molası tadında. Kısa kısa yazılar yer almakta. İnsanlara, ülkemize, dünyaya, iç dünyamıza dışarıdan bir bakış açısı niteliğinde. Yazarın sosyoloji mezunu olmasını da hesaba kattığımda cümlelerini titizlikle okudum. Gönül rahatlığıyla diyebilirim ki; öylesine yazılmış hiçbir cümle yok. Gayet akıcı ve ferahlatıcı bir kitap. İnsana kendisini iyi hissettiren tılsımlı bir yanı var. Hastayken içilen bitki çayı misali. Yalnız olmadığınızı hissettiren samimi bir üslupla yazılmış. Gönül rahatlığıyla tavsiye edilebilecek bir eser.
Uzun bir süre sonra ilk defa bir kitabı heyecanla okudum.
İki yaşından beri Amerika'da annesiyle birlikte yaşayan bir kadının sonunda kendi ülkesine gelerek gerçeklerle yüzleşmesi hikâyesi... Hayatı boyunca eksikliğini duyduğu her şeyin aslında hayatında hiç de eksik olmadığını anlıyor.
Diğer yandan Köy Enstitülerinin aslında ne kadar kıymetli olduğunu anlıyorsunuz. Bugüne kadar kaç kez adını, önemini vs duymuştum ancak hiç bu denli özüne inip aslında ne kadar da muhteşem bir şey olduğunu düşünmemiştim. Ülkemde yıllar önce böylesine nadide ve verimli bir eğitim metodunun uygulanmış olması (devam etmesini ne çok isterdik), oradan mezun olan vatansever insanların neler düşündüklerini okumak; ülkemin ne büyük zorluklardan geçtiğini, bunlara rağmen yılmayan nice kahramanlar olduğunu bir kez daha hatırlattı ve millî duygularımın da kabarmasını sağladı.
Yazarın anlatımı çok keyifliydi. O kadar hayatın içinden bir kitaptı ki, okuduktan sonra bile sıcacık hissettim. Mutlaka okuyun.
Maalesef...
Kitap benim açımdan hayal kırıklığı oldu. Franz Kafka aslında sevdiğim bir yazar, önceden okumuş olduğum kitapları doğrultusunda bu kitabının da güzel olabileceğini düşünüp başladım ancak o kadar sıkıcıydı ki... Başka bir şehirde yaşayan, evli bir kadın olan Milena'ya yazdığı aşk mektupları. Sadece Kafka'nın mektupları var. Ve sanki aralarında dönen muhabbete tek taraflı şahit oluyoruz. Gündelik yaşamından anlatıları var, düşünceleri var. Bilemiyorum zor bitirdim. Ya yanlış bir zamanıma denk geldi ya da ben kitaptan aşırı bir beklentiye girdim. Bilemiyorum.
Ancak kitabın sonunda "Milena Jesenska'nın Franz Kafka Adına Yazdığı Vefat Yazısı" başlıklı bölümde yazılanlar tüm kitaba bedel gibi. Kafka'nın iç dünyası, kişiliği, yaptıkları kısaca anlatılmış. Bu bölüm daha çok dokundu bana.