Cemal Süreya'nin
"Nasıl bir his biliyor musun,
Oda çok geniş sıgamıyorsun,
Bak orda kapı ama çıkamıyorsun,
Pencere açık ama nefes alamıyorsun..."
Dediği yerdeyim...
Hayatımda ilk defa ne hissettigimi ifade edemiyorum.Nasıl olduğumu ya da ne düşündüğümü.Elimi kolumu bağladı olanlar,tek yapabildiğim dehşet içinde durmak..
Bugün 20 Ağustos.Benim doğum günün.Bugün için ne hayaller kurmuştum.Ama hayat bana çok başka şeyler getirdi.Babamin kanserinin birsuru metastaz yaptığını durumun çok ciddi olduğunu söylediler.Dunyam başıma yıkıldı.Daha kanser olduğunu söyleyememistim oysa ki.Hic bu kadar kendimi çaresiz hissetmemiştim.Ne yapacağımı hiç bilmiyorum.Dayanacak gücü nerden bulacağım hiç bilmiyorum.Allahim bize yardım et🤲🤲
Bugün babamın kanser olduğunu öğrendim.Hemsire olarak bu durumlarla ne kadar sık karsilaşsam da alışkın da olsam insan çaresiz ne yapacağını bilemiyor.Babama nasıl soyleyecegimi bilmiyorum.Onun karşısında güçlü olmam gerekiyor nasıl olacağımı bilmiyorum.Allahim bana dayanma gücü ver babamı bize bağışla🤲