❝
Omzumda istediğim el, senin elin... Bakmak istediğim göz, senin gözlerin. Çarpıntısını duymak istediğim yürek, senin yüreğin. İşte korkunç olan gerçek. Sen yoksun. Senin güçlü kolların toprak, yandığım gözlerin toprak. Herkesleri seven has yüreğin de. Ben hala zırıl zırıl ağlıyorum. İyileştim, kavileştim ama zaman zaman bilincine varıyorum ölümünün. Kolum kanadım kırılıyor... Ağlıyorum. Değiştiremiyorum gerçeği…
❞
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
“Nasılsın?”
“Nasıl mıyım?” diye tekrarladı ve kafasını kaşıdı. “Hasta olduğumu söyleyemem. Ama iyi de hissettiğimi söyleyemem. Aslında bir şey hissettiğimi söyleyemem!”
“Hayattan zevk alıyor musun?”
“Aldığımı söyleyemem.”
Onu bilinmeyen, dayanılmaz bir boşluğa itiyor olmaktan korkarak duraksadım.
“Ama yaşadığını hissediyorsun değil mi?”
”Yaşadığımı hissetmek mi? Hayır. Uzun zamandan beri yaşadığımı hissetmiyorum.”
Herkes ara sıra kendini rol yapıyormuş gibi hisseder. İşin anahtarı yoluna devam etmen ve o anda alabileceğin en doğru kararı almandır. Hata yapmaktan korkma. Benim en çok öğrendiğim zamanlar, hata yaptığım ve hatalarımdan döndüğüm zamanlardır.