esraleylan
@esua
لا أحد
Acı yok; intizar yok;eskide kaldı hasret
Devrini tamamladı endişe, korku, hayret
Buz ve köz tarih oldu; bitti zaman ve mekân
Zaman biziz, mekân biz; imkânsıza yok imkân
Ömrün ne sonundayız, ne de henüz başında
Otuz üç yaşındayız, hep otuz üç yaşında.
Sayfa 22
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
ben burda damla damla eriyip akıyorum
yine de, çiğnetemem kimseye gururumu
istenmediğim yeri sessizce terkederim
hatıra kalsın diye bırakır da ruhumu
mahzun bir derviş gibi boyun büker, giderim
Hangi çağın gelişidir bilmem, gülüşün
Soluk Bir Dünyanın Mezarlarına
Gömerek Gurbetimi
Kapadı Karanlığa Yesrip, Kapılarını
Meydan Okuyuşun Çağın Ordularına
Bilmem Hangi Mevsimin Başlangıcıdır
Doruklardan Öte Hevese Doğru
Alaca Bir At Koşar İçimde
Zamansız, Mekansız Nefese Doğru
Hiçbir kimse yoktur ki bir serçeyi yahut ondan daha büyük bir canlıyı haksız yere öldürsün de Yüce Allah ona bunun hesabını sormasın!”