Bütün bunları boşver, bak sıradaki şarkı çalıyor.
.
.
.
Senin yüzün, hüznün yüzü. Senin ellerin, hüznün elleri. Senin oynaman ağır.
Ben de kendime bir umut sakladım afişlerden.
Kesip cebime attım kimseye fark ettirmeden.
Çok küçük bir bedelle umut satıyorlar bizim sokaklarda.
.
.
.
Sıradaki şarkıyı seç, ödeşelim. Sıradakini ve sonrakini ve daha sonrakini. Söylediğim ve dinlediğim tüm şarkıları sana vereyim ödeşelim, olmaz mı?