240 sayfada çıkar siyaseti yapmayan tek bir karakter bile yok. çok güzeldi. ama keşke adam öldürmenin getirdiği sancıları sadece karakterler çekseydi. adamı öldüren ben değilim neden benim boynum sızlıyor. Zola empati kurma işini abartıp okuyucuyu direk olayın bir parçası haline getiriyor. aferin ona.