beni kitaptan soğutan genel olarak karakterlerdi aslında. martin in kimse beni anlamıyor tripleri 400 sayfa boyunca çekilecek dert değil. burjuvayla tanıştıktan sonra alt sınıfı sürekli aşağılaması, sırf felsefe okudu diye yaşamın sırlarını çözmüş gibi takılması bıktırdı. kitabın etkileyici bir yanı yok klasik keşfedilmemiş sanatçı trajedisi. jack london felsefi görüşünü insanlara göstermek için yazdığı bir şeymiş gibi geldi bana. beğendiğim bir iki cümle dışında öyle wow dedirtecek bir şey yok kitapta. betimlemeler gereksiz uzun, olay örgüsü sıkıcıydı.