Therese Raquin
Emile ZolaYazar:
Emile Zola
Çevirmen:
Adnan Cemgil
Tahmini Okuma Süresi:
6 sa. 48 dk.
Sayfa Sayısı:
240
Basım Tarihi:
Kasım 2021
İlk Yayın Tarihi:
1867
Yayınevi:
Yordam Kitap
Orijinal Adı:
Thérèse Raquin
ISBN:
9786051724980
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
26 diğer baskı · Tümünü Göster
Therese Raquin
1.381 okunmaVarlık Yayınları · Haziran 2010 · 167 s.
Therese Raquin
392 okunmaAyrıntı Yayınları · 30 Haziran 2018 · 272 s.
Therese Raquin
199 okunmaBordo Siyah Yayınları · Ocak 2003 · 301 s.
Therese Raquin
214 okunmaYordam Kitap · Kasım 2021 · 240 s.
Therese Raquin
146 okunmaDorlion Yayınevi · Mayıs 2020 · 232 s.
Therese Raquin
146 okunmaMorpa Kültür Yayınları · 31 Aralık 2002 · 275 s.
Yorumlar ve İncelemeler
İÇ HESAPLAŞMANIN ROMANIDüşünce
Puan vermedi·240 syf.·
2026 12. kitabı
“Gelecek umutsuz olunca
insana bugünkü hayatı da zehir olur. (s.220)
Natüralizmin manifestosu haline gelen eserlerin başlangıç noktalarından birisi olarak kabul edilen 
Therese Raquin (1867) Emile Zola (1840–1902)’nın 26 yaşındayken kaleme aldığı, edebiyat dünyasında onu tanıtan ilk büyük romanı sayılıyor. Anlatımındaki laboratuvar titizliğiyle karakterlerini ahlaki yargılarla yüceltmeden ya da aklamadan, onların içinde bulundukları durumda içgüdülerini, korkularını ve zayıflıklarını soğukkanlı bir gözle izliyor. İkinci baskısında önsözünde kitabın muhtevasına böyle değiniyor;
Therese Raquin' de ben birtakım kişileri değil, insan yaradılışındaki fizyolojik etkenleri incelemek istedim. Bütün kitap buna dayanır. Bunun için de, akıllarını hiçbir şekilde dinlemeyen, özgür iradeden yoksun, olduğu gibi sinirlerinin, kanlarının buyruğu altında yaşayan kişileri ele aldım. Therese'le Laurent insan biçiminde birer hayvandır, başka bir şey değil. Bu hayvanlarda ihtirasın nasıl sinsi sinsi çalıştığını, içgüdülerin onları nelere kadar sürükleyebileceğini, bir sinir bunalımı sonunda beyinlerinin nasıl allak bullak olacağını adım adım izlemeye çalıştım. (Zola’nın Savunması)
Karakterlerini birer birey olarak değil, insan hayvanlar olarak analiz ettiğini belirtiyor. Therese Raquin de bu doğrultuda, insanı olması gereken halini değil, olduğu haliyle yakalıyor. Kapalı bir mekanın nemli havasından gündelik rutinin eziciliğine kadar her ayrıntıyı, karakterlerin ruhunda yankılanan tutuma çeviriyor. Eserdeki karakterlerin gelişen olaylarını hızla tüketmekten çok okurken yavaş yavaş daralan bir çemberin içine alıyor. Arzunun, suçun ve pişmanlığın bedende ve zihinde nasıl bir sinir sarsıntısına dönüştüğünü adım adım kelimeleriyle örüyor.
Romanı Paris’in boğucu bir köşesinde küçük
Therese Raquin (1867) Emile Zola (1840–1902)’nın 26 yaşındayken kaleme aldığı, edebiyat dünyasında onu tanıtan ilk büyük romanı sayılıyor. Anlatımındaki laboratuvar titizliğiyle karakterlerini ahlaki yargılarla yüceltmeden ya da aklamadan, onların içinde bulundukları durumda içgüdülerini, korkularını ve zayıflıklarını soğukkanlı bir gözle izliyor. İkinci baskısında önsözünde kitabın muhtevasına böyle değiniyor;
Therese Raquin' de ben birtakım kişileri değil, insan yaradılışındaki fizyolojik etkenleri incelemek istedim. Bütün kitap buna dayanır. Bunun için de, akıllarını hiçbir şekilde dinlemeyen, özgür iradeden yoksun, olduğu gibi sinirlerinin, kanlarının buyruğu altında yaşayan kişileri ele aldım. Therese'le Laurent insan biçiminde birer hayvandır, başka bir şey değil. Bu hayvanlarda ihtirasın nasıl sinsi sinsi çalıştığını, içgüdülerin onları nelere kadar sürükleyebileceğini, bir sinir bunalımı sonunda beyinlerinin nasıl allak bullak olacağını adım adım izlemeye çalıştım. (Zola’nın Savunması)
Karakterlerini birer birey olarak değil, insan hayvanlar olarak analiz ettiğini belirtiyor. Therese Raquin de bu doğrultuda, insanı olması gereken halini değil, olduğu haliyle yakalıyor. Kapalı bir mekanın nemli havasından gündelik rutinin eziciliğine kadar her ayrıntıyı, karakterlerin ruhunda yankılanan tutuma çeviriyor. Eserdeki karakterlerin gelişen olaylarını hızla tüketmekten çok okurken yavaş yavaş daralan bir çemberin içine alıyor. Arzunun, suçun ve pişmanlığın bedende ve zihinde nasıl bir sinir sarsıntısına dönüştüğünü adım adım kelimeleriyle örüyor.
Romanı Paris’in boğucu bir köşesinde küçük
THERESE RAQUIN-EMILE ZOLA,240 sayfa
Gerçek,Germinal ve Apartman’dan sonra okuduğum dördüncü Emile Zola kitabı Therese Raquın.Muhteşem bir iç hesaplaşma kitabı…
Yazar,bu kitapta insanların düşüncelerini,çıkara dayanan ilişkilerini muazzam bir şekilde yansıtmış.İnsanların tüm çirkinliklerini olduğu gibi ortaya dökmüş.Tabi o dönemde bunlar çok yadırganacak,yargılanacak,ahlaki yönden son derece kötü gözle bakılacak konular,günümüze bakıldığında o kadar masum kalıyor ki yazılanlar.İnsan düşünmeden edemiyor o dönem mi şimdi mi toplum daha ahlaklı,daha çıkarsız hesaplar içinde diye.
1867 yılında yayımlanan kitap o dönem edebiyat dünyasında büyük bir gürültü koparmış,yazarın gerçekçi tutumu yargılanmış,öfkeyle karşılanmıştır.Zola kitabın ikinci baskısına bir önsöz ekliyor ve çok güçlü bir savunma yaparak,açtığı çığırı anlatıyor.Bu önsözle yazar adeta toplumla iç hesaplaşma yapıyor.Okuduğum bu baskıda da altı sayfalık önsöz yer alıyor.
Therese Raquin, halası tarafından kuzeniyle evlendirilmiş ve mutsuz bir evlilik geçiren genç bir kadının hikâyesini anlatmaktadır. Therese Raquin; ailesini yitirmiş, halasının yanında büyüyen bir genç kadın. Halası ve halasının hasta oğlu Camille ile birlikte yaşıyor. Yaşamak denilebilirse buna tabi…Therese’in kocası Camille, hastalıklı,şımarık ve bencil bir adam.Therese ise küçük yaştan beri duygularını bastırmış ve kuzeninin hastalıklarını paylaşmak zorunda kalmıştır. Hatta halası çoğu zaman oğluna verdiği ilaçları yeğenine de içirmiştir.
Therese annesinin Afrikalı(Cezayir) genlerinden ve güçlü kişiliğinden aldığı kıvılcım ve tutkuyla halasından çok farklı bir kadındır.Bastırılmış duyguları kocasının çocukluk arkadaşı Laurent ile ortaya çıkar.
Therese fırsat doğduğunda Camille'nin yakın arkadaşı Laurent'le birlikte çalkantılı ve tutkulu
Emile Zola naturalizmin öncülerinden olan yazar, eserlerinde de akıcı ve sade bir dille anlatmak istediğini anlatmaktadır . Therese Raquin, Emile Zola'nin en büyük ilk romanı olarak geçmektedir.
Bu eserinde işlenen suçun vicdan azabı, onunla mücadeleleri , mücadeledeki zorluklar çok güzel işlenmiş.
Kitabı elestirenler için Emile Zola ikinci basımında çok güzel bir önsöz eklemiş .
Basit bir cinayet ve aldatma kitabı olmadığını eleştirenlerin asla derinini anlayamadığıni eleştirmiş .
Gerçekten de bana " Suç ve Ceza" kitabını anımsattı . İşlenen suçun vicdan azabıyla neden işlendiğinin de önemi kalmaması , o duygu yoğunluğu sebebiyle cinayet sonrası asıl istenilenlerin asla yapılamaması, kişilerin duygu durumlari bize çok iyi aktarılmış. Ayrica kendimizi suçlu hissettiğimizde neden başkasının sen suçlu değilsin demesine ihtiyaç duyduğumuzu, suçun vicdan azabıni azaltmak için karşı tarafa nasıl yüklenildigini görüyoruz .
En iyi klasiklerim arasında ilk siralarda yerini alacak bu eser .
Rougon-macquart serisini de ayni heyecanla okuyacağım.
Sana olan hayranlığım bin kat daha arttı Canım Zola.
İşlediğin konular çok katmanlı üst üste konmuş,okuduktan sonra konuyu özümseyip diğer katmana geçmek ve ondan ders almak isteyen sabırsız bir öğrenci gibi oldum sayende.
Harikaydı...
Anne baba sevgisi almayan çocukların doğruyu yanlışı bilemedikleri ve öğrenmeleri gereken duyguları öğrenemeyince toplumda nasıl savrulduklarını ve mutlu olamamalarını burda da okuyoruz.
İşte bu konu işlenince ve söz konusu çocuk olunca benim canım daha çok acıyor ve etkisi uzun süre gitmiyor benden.
Bunların dışında bir diğer konu da vicdan. Sevdiğim bir sözü paylaşmak isterim ki tam esere uygun olduğunu düşünüyorum."Keşke herkesin ömrü vicdanı kadar olsa."Çok güzel değil mi?
Vicdanlı ve iyi nsanların dünyası değil bu dünya ömür vicdan kadar olsaydı günümüzde insan kalmazdı belki de kimbilir.
Kul bilmese de olur işlenen günahları, ama en büyük yargıç senin kendi içinde ve o da seninle yaşayan vicdanındır.
Yolunuz vicdanlı insanlara rast gelsin dostlar.
9/10
Beğendi
·2022 31. kitabı
Herkese merhaba,Emıle Zola’nın Therese Raquin isimli eserinden söz etmek istiyorum. Therese Raquin bir facianın hikayesidir. Zola ele aldığı konuyu onların çerçevesi, havası, gelişmesi bakımından titiz bir gerçekçilikle işlerken; insanların davranışları, ruh halleri, kaçımılmaz sonuca doğru sürüklenişlerinide etkileyici bir dille kaleme almıştır.yasak bir aşk, ihtiras, bu ihtirasın sonucunda canice işlenen bir cinayet. Artık mutlulukları için önlerinde engel kalmayan iki sevgilinin yaşadıkları suçluluk duygusu ve intaharla biten hayatları.
Yazıldığı dönem adına oldukça korkutucu bir roman olduğunu düşünüyorum.Roman boyunca Zola alttan alta tanrının olmadığını ve kimseyi kurtarmak adına yardıma gelmeyeceğini adeta insanın kafasını duvara vururcasına gösteriyor..
Emıle Zola, bu kasvetli romanında duyguları tahlil etmede müthiş bir başarı göstermiş, Therese ve Laurent'ın duygularına gitgide kaptırıyorsunuz okuyucu olarak.Özellikle tuhafiyeci dükkanının bulunduğu pasajı bir anlatışı var, bu kadar mı güzel betimlenir, gözünüzün önüne getirmekte hiç zorlanmıyorsunuz.Sanırım Natüralizmin babası olmak bunu gerektiriyor.
Emıle Zola’nın tüm kitapları gibi bu kitabını da tavsiye ederim
Paris’in Işıltısına Kapalı Kapılar Ardında: Arada Kalmış Bir Hayat
Paris’te yaşayıp Paris’i hiç görmemek nasıl bir histir? Bu kitap bana tam olarak bunu hissettirdi. Şehrin o meşhur operaları, sanat galerileri ya da ışıltılı caddeleri bu insanların dünyasına hiç uğramıyor. Karakterlerimiz toplumun en alt basamağında değil belki ama o hayal ettikleri refaha da bir türlü uzanamıyorlar. İşte o "arada kalmışlık" hali, insanı yavaş yavaş nasıl bir bataklığa çekiyor, onu izliyoruz.
Rutubetli Bir Dükkan, Daralan Bir Ruh
• Mekanların Gücü: Hikaye güneş görmeyen, rutubetli ve karanlık bir tuhafiye dükkanında geçiyor. Burası aslında o sınıfsal sıkışmışlığın bir sembolü gibi. Perşembe geceleri düzenlenen o monoton oyun geceleri ise, hayatlarını biraz olsun "farklılaştırma" çabasından başka bir şey değil. Ama o masadan kalktıklarında yine aynı çıkmaz sokaktalar.
• Sınıfsal Bir Çürüme: Bu insanlar sadece "kötü" oldukları için bu yola girmiyorlar. Daracık bir alana hapsedilmiş, sürekli mahrumiyet yaşayan birinin içinden bencillik nasıl fışkırır, onu görüyoruz. Kurtuluş yolunu bir başkasının yokluğunda aramak, aslında o daralmış hayatın acı bir sonucu.
• Vicdanın Mekanikleşmesi: Bir cana kıyıp daha rahat bir hayata kavuşacaklarını sanırken, aslında o rutubetli dükkanın içine bir de vicdan azabını davet ediyorlar. Kaçacak hiçbir yerleri yok; Paris’in o kalabalığında bile aslında kendi yarattıkları o karanlık hapishanenin içindeler.
İnsan ruhunun, bulunduğu çevrenin ve ekonomik çıkmazların nasıl bir kurbanı olabileceğini görmek sarsıcıydı. Kendi gerçekliğinden bencilce ve şiddetle kaçmaya çalışan insan, aslında çok daha derin bir kuyunun içine düşüyor.
Spoiler*
Zola'nın 1867'de yayımlanan romanı.
Okurken tüylerimin ürperdiği, hâlâ aklımda olan bir kitaptır kendisi..
Tekdüze hayatından sıkılmış olan theres'in,ihanetiyle başlayan olaylar...
Suçluluk duygusunu insanı günden güne nasıl yakıp kavurduğunu anlatan bir kitaptır therese raquin. Kitaba ismini veren karakterimiz, tekdüze yaşamından sıkılmıştır.. heyecanı, sevmeyi ve sevilmeyi tutkuyu istemektedir. Birgün eşinin kuzeni ziyaret için evlerine gelir Laurent* Laurent ve therese arasında başlayan aşk kıvılcımı yakında ikisini yakıp kavurup theres'in kocasını öldürmeye kadar sürükleyecektir .. her şey bittiğinde geriye hiçbir şey kalmamış olacaktır ve bu oyunun bir kazananı da yoktur.
++SPOİLER++
Puan vermedi
Kitap baştan aşağı korkularla dolu.
Kitapta adı geçen herkes öncelikle kaybetmekten korkuyor. Kimi aşkını, kimi oğlunu, kimi tembellik yaptığı tıka basa yiyip içtiği hayatı, kimi de hayatını..
Kitap hasta bir çocuk olan camille' nin çocukluğundan beri ilaçlarla ve hastalıkla mücadele etmiş olduğu hayatını anlatıyor. Çocuk en sonunda kendi kuzeni olan therese ile evlenir. Ve hayatına mal olacak bu hatayı yapar. Paris'e taşınır. Paris'te çocukluk arkadaşı olan laurent ile karşılaşır. Bir hata daha yapıp evine getirir. Böylece hikayemizin konusu olan iki katil gözü yaşlı Bir anne ve genç yaşta ölmüş bir adamın hikayesi başlar. Her gece görülen kabuslar her gece çekilen acılar ve psikolojik bunalımlar sonucu birbirini öldürmek üzere olan iki katil ve aynı zamanda evli çift.. keyifli okumalar...
Bedenin Vicdan Azabı·240 syf.·
10/10
Beğendi
·2023 18. kitabı
Emile Zola’nın okuduğum ilk romanı. Okuduğum basımdaki önsözlerde kitabın yayınlandığı dönemde çok tepki gördüğü belirtilmiş. Hatta Zola ikinci baskıda savunma yazma gereği duymuş. Bizim çağımızdan baktığımızda sıradan olarak görülebilecek bir olay sanırım o dönemde bu açıklıkla ifade edilmiyormuş ki Zola’nın yaptığı iş sansasyon yaratmış. Çünkü bilhassa Türkiye’de gündüz kuşağındaki pek çok ev programında izleyebileceğimiz bir hadiseyi konu ediniyor. Ancak bu konuyu ilk romanlarından biri olmasına rağmen o kadar derinlemesine ve ustalıkla işliyor ki Zola, biz ilk kez tv’de gördüğümüz o ailelerin duygusal/ruhsal anatomilerine nüfuz etme olanağı yakalıyoruz. Bu anatomik sunumda ise dikkatimi celbeden yegane unsur bizim vicdan azabı olarak adlandırdığımız ruhsal durumun bedenle kurulan bütünleşik ilişkisi. Romandaki kimi pasajlarda bedensel ifadeler o kadar büyük bir incelikle resmedilmiş ki azap duyanın ruh değil ama beden olduğunu söylemek geliyor içimden. Zola’nın bu ifadeleri bilinçli bir tercih tabi. Natüralist bir deney yaptığını defaatle ifade eden Zola insan ruhunu ancak bedensel dışavurumlar üzerinden işleyebiliyor. Bu da romanına yüzeydeki derinlik olarak ifade edilebilecek bir özellik kazandırmış. Bu romanda anlatıcı niyet okuyucu içe bakışlarla duygu ve düşünceleri anlatamaz. Onun görmesi, duyması, dokunması, tatması ve koklaması gerekir. Duyularının algılamadığı hiçbir şeyi aktarmaz. Gerçekçiliğinin gücü buradadır. Okuyucu bu romanda kaçınılmaz sonunu bağrında taşıyan bir eylemin başlangıcından sonuna yaşanmasına, merak duygusunun da eşlik ettiği bir deneyimle, şahitlik etmektedir.
Emile Zola'nın kitaplarını hep severek okumuşumdur. Bu da beni hiç yanıltmadı iki aşığın beraber olmak için işledikleri bir cinayet ve yaşadıkları vicdan azabını anlatıyor. Kolay okunan akıcı bir kitap.
Reklam
Yazar Hakkında
Emile ZolaYazar · 56 kitap
Émile François Zola (2 Nisan 1840 – 29 Eylül 1902), Fransada natüralizm akımının öncüsü olan ünlü bir yazardır. Zolanın edebiyat dışındaki şöhreti ise, Dreyfus Davasında takındığı aydın tavrından kaynaklanmaktadır. 1897 yılında Fransız ordusunda Yahudi olması nedeniyle askeri yargının duyarsızlığına kurban giden yüzbaşı Dreyfus’u hükümetin bütün baskılarına rağmen savunan ve Fransa devlet başkanına hitaben “İtham Ediyorum” makalesini yayınlayan Zola, baskılardan dolayı Fransayı terkedip bir süre Londrada yaşamak zorunda kaldı. Çabaları sonucunda Dreyfus Davasının yeniden görülüp adaletin yerini bulması sonucu yurduna döndü. Émile Zola, 1902 sonbaharında,kaldığı otelin yatak odasında duman zehirlenmesinden öldü. “Nana”, “Germinal” ve “Meyhane” en tanınmış romanlarıdır.Tüm romanlarında,doğal ve gerçekçi bir tarzla,hayatın zorluklarından bahsedilir.Örneğin Nana adlı romanda yokluktan dolayı batağa sürüklenen bir genç kızın dramı,büyük bir gerçekçilik ve dramla anlatılır.
