hayatla yaşamak çok zordur. çoğunlukla, hayatı boğmak için elimizden geleni yaparız; ehlileştirilmek ya da zıvanadan çıkmak. uyuşturulmak ya da öfkeyle karşı çıkmak. aşırılıklar da aynı etkiyi yapar; bizi yaşamın yoğunluğundan, şiddetinden yalıtırlar.
Başkasının bakışına bağımlı olduğumuzda onun dışarı verdiği zehirli havayı ciğerlerimize çektiğimizi fark etmeden, kendimizi onun oksijenine bağlıyorduk.