Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Peki, ne yaptın böyle?"
Angrboda dudaklarını birbirine bastırarak gülümsedi ona. "Belki bir gün görürsün."
Adam kafası karışmış bir hâlde gözlerini kırpıştırdı. "Ama-"
"Geri dönmeyeceğim," dedi cadı ve pençelerini adamdan çekti. "Hiçbir koşulda bu mağaranın dışına çıkmayacaksın. Isı azalana ve doğan yeni güneşin kapıdaki çatlaklardan sızan ışığını görene kadar olmaz."
Balder, kadının ne yapmak istediğini anlamış gibiydi ve o gitmek için dönerken öylece tutulmuş görünüyordu. "Teşekkür ederim," diyebildi adam, sesi duygu yüklüydü.
Angrboda hiçbir şey söylemedi ve geriye bakmadı.
"Eğer beni birazcık sevdiysen, yaparsın," diye fısıldadı Angrboda. "Onlara söylersin."
Ama Loki hiçbir şey söylemedi ve bir kez daha ona sırtını döndü.
"Gerçekten tek önemsediğin bu mu?" dedi Angrboda öfkeyle. "Tapılmak ve iyi bilinmek mi? Bu yüzden mi muziplik yapıyorsun, sırf dikkat çekmek için mi? İnsanlar çok uzak bir gelecekte seni hatırlasın diye mi?"
"Alemin bir ucundaki bir mağarada saklanıp her şeyden korkmaktan daha iyidir," diye bağırdı Loki şimdi kadının suratına, yaralı dudakları küçümsemeyle bükülmüştü. "Anlamıyorsun. Asla anlayamayacaksın çünkü senin hakkında hatırlayacakları tek şey kendin için seçtiğin isim, Angrboda. Zamanında Gullveig olduğun için değil, başka bir şey için değil. Seni sadece benim karım ve canavarların annesi olarak tanıyacaklar çünkü bundan başka bir şey olmamayı seçiyorsun."
Angrboda gözlerini devirdi. "Seni kim özlesin?"
"Kim özlemez ki?" diye sordu Loki gururla.
"Görünüşe göre ben."
"Sigyn özlerdi. Muhtemelen şimdi özlüyordur, tam şu anda."
"Ben Sigyn değilim," dedi Angrboda ve diğer kadının adı dudaklarından döküldüğünde göğsünün derinliklerinde karanlık ve korkunç bir şey filizlenmiş gibi hissetti.
"Elbette değilsin," dedi Loki. "Sen bir mağarada yaşıyorsun."