nazlı
@euphorialavinia
sanirim o sene bu sene (supheli)
Bitti, keşke bitmeseydi ya. Bunu sıcağı sıcağına yazıyorum, daha sonrasında kitap hakkındaki düşüncelerimin değişmesi çok muhtemel çünkü şakasız oturdum yarım saattir ağlıyorum son kısımlara. Hayatımda okuduğum en iyi kitap değildi öncelikle, ama kesinlikle ihtiyacım olduğu zamanda okuduğum ve bana iyi gelen bir kitaptı. Çok fazla mitoloji okuyan bir insan değilim, İskandinav Mitolojisi hakkında da bildiğim tek şey bu kitaptan öğrendiklerim şu anda. Öncelikle ilk sayfalarda aşırı sıkıldığımı söylemeliyim, bu kısımları çok sinirlenerek okumuştum. Loki ile pek anlaşamadık, Skadi'nin Loki hakkında söylediği şeylere tamamen katılıyorum. Üstelik Loki'nin her patavatsızlığında Angrboda'nın hemen affetmesi ve hiç bir şey olmamış gibi rutinlerine devam etmeleri sinirimi cidden bozdu. Sonrasında da yine ne olduysa Angrboda'ya oldu zaten. 200lü sayfalardan sonra bazı şeyler değişmeye başladı, bu kısımdan sonrasını elimden hiç bırakmadan okudum. Bir noktadan sonra Skadi ile asla beklemediğim bir gelişme yaşandı, o kısımlar kısaydı ama çok güzeldi . Neden bilmiyorum ama Balder'i çok sevdim, son sahnelere kalbimi bıraktım(belki de bu kısımları okurken hüngür hüngür ağladığım icindir).
Şuraya 50 tane alıntı bırakabilirim ama 10 tane de kafi diye dusunuyorum.
dipnot: asla dusunulerek yazilmis bir inceleme degil, hatta neredeyse kitap hakkinda hic bisey yazmadim bile, sadece uzun zamandir hicbir kitaba karsi boyle hissetmemistim, icimi dokmek icin yaziyorum bu yorumu da
cok tatlısınız siz
Hayat devam etti.
Hel ve Balder, öldükleri güne kadar her gece çocuklarını, torunlarını ve torunlarının torunlarını ocak ateşinin etrafında toplayıp onlara tanrıların ve devlerin yaşadığı günlerde daha önce işlerin nasıl olduğuna dair hikâyeler anlattılar.
sonlara dogru icimden gecti kitap yemin ederim ya
"Anne, neredesin? Balder?"
Kimse cevap vermedi.
Tıpkı beş yaşındayken Niflheimda bırakıldığı gibi, Hel tamamen yalnızdı.
offfofff cok duygusallastim niye boyle oldu ki
"Seninle kalmamı istemiyor musun?" diye sordu Loki merakla başını yana doğru eğerek.
"Sen hiç benimle kalmadın ki," dedi Angrboda uysalca.