☆ beste
@euribia
21 okur puanı
Ekim 2014 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
neden her şeye son kezmiş gibi davranmayı öğrenemedim, en büyük pişmanlığım geleceğe inanmamdır,
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Loschwitz Köprüsü'nün dibinde öldüğümü zannederken aklımda tek düşünce vardı: Düşünmeye devam et. Düşünmek hayatta tutacaktı beni. Ama şimdi hayattayım düşünmek beni öldürüyor. Düşünüyor, düşünüyor, düşünüyorum.
Misafir odasına gittim ve yazıyormuş gibi yaptım. Daktilonun boşluk tuşuna ardı ardına bastım. Hayat hikayem boşluklardan ibaretti.
Hayatımda ilk kez yaşamın yaşamak için onca çabaya değip değmediğini düşündüm. Yaşamı yaşamaya değer kılan tam olarak neydi? Sonsuza dek ölü kalmanın ve hiçbir şey hissetmemenin ve hiç rüya görmemenin nesi böyle dehşet vericiydi? Hissetmekle rüya görmenin nesi müthişti?
İnsanların tekrar bir araya gelişini görmek hoşuma gidiyor, aptalca belki ama ne diyebilirim, insanların birbirlerinin kollarına atılışını görmek, öpüşmeler ve gözyaşları, sabırsızca bekleyişler, ağzın anlatmaya hız yetiştiremediği öyküler, büyüklükleri yetmeyen kulaklar, onca değişimin hepsini birden göremeyen gözler, sarılmalar, birleşmeler, birini özleyişin bitişi hoşuma gidiyor.