EVA
@evaaa0
Reklam
Şimdi yapayalnızım, sonbahar geliyor, yapraklar sararıyor.Bu kasvetli küçük şehirde (Ah! Ne kasvetli olur bu küçük Alman şehirleri!) bir sonraki adımımı planlamak yerine izleri henüz silinmiş duyguların, taze hatıraların, yakın zamanda beni içine çekip girdabında döndürdükten sonra bir yerlere fırlatıp atan hortumun etkisi altında oturuyorum. Bazen yine o girdaba kapılacağımı, hortumun yaklaştığını, yanından geçerken beni içine çekeceğini, düzen ve ölçü duygularımı kaybedip yine dönmeye, dönmeye, dönmeye başlayacağımı sanıyorum.
Tam o anda gitmem gerekirdi ama içimde kadere meydan okumak, ona bir sille indirmek, dilimi çıkarmak gibi tuhaf bir duygu uyandı.
O kadar namuslu ki, yanına yaklaşmaya korkarsınız. İnsanın yanına yaklaşmaya korktuğu namuslu adamlara hiç katlanamam...
Reklam