Yazsam, anlatsam, konuşsam ne fayda sanki millet bilmiyor mu neyin ne olduğunu diyorum ama dilim durmuyor, kalemim elimden düşmüyor bir türlü; kendimi tutamıyorum.
Ne olurdu sizler kadar değerli olsak? Aynı canı, aynı nefesi paylaştığımız halde sizin tarafınızdan ölmek, öldürülmek zorunda kalmasak diyorum. Bizi koruyacak hükümet nerede, neden sesimiz olmuyor, neden bize sahip çıkmıyor diye soruyorum.
Beni kapıda bekliyor ölüm diye haykırdığımız her an, her saniye, geceleri yarın canımızın derdine düşeceğimiz anları nasıl umursamazlar diyorum. Bu kadar mı değersiziz, bu kadar mı kimsesiziz diyorum. Belki yine güneş doğacak ama bu ülkede olanlar yine kadınlara olacak.
Tarihine, canını dişine takarak kurtarılmış bu topraklara, Ata'sına aşık olduğum ülkeye nasıl da yabancılaşırım?
N'olursun, korkma!
Susma, sen de bizim için konuş.
Bugün bana, yarın kardeşine.