Mine
@eventually
İmam Rabbani hazretlerinin dediği gibi: ibadetler nefse zor gelir, ama zaten işin inceliği de buradadır; nefis o ibadetten (örneğin yemek yemekten hoşlandığı gibi) hoşlanıyor olsaydı ihlâs zedelenebilirdi.
Şu var efendim: 'kendini önemli ve özel hissetmek' dediğimiz nanenin bizim geleneğimizdeki karşılığı 'nefsi azdırmaktır' vesselam. Egoyu yükseltmek yani. Ben duygusunu kuvvetlendirmek. Tozlu yollara ve çamurlu kaldırımlara methiyeler düzecek değilim. Fakat bir yere at üstünde gidip han odasında kalmak başka şeydir; uçakla gidip otel odasında kalmak başka. Bünye meselesi, anlayacağın. Bu lüks oteller, lobiler, açık büfe kahvaltılar, bu havaalanları, bekleme salonları bize ters azizim; Allah ayağımızı kaydırmasın. Âmin.
Ulema tabiî ki kusursuz değil. Olmaz mı, ulemada da arıza olur. Fakat ulemanın arızası ‘sınıfsal’ değildir, ‘strüktüel’ değildir; şahsidir. Entellerin arızası sınıfsaldır; ulemanın arızası şahsidir.
Bir vakıa olarak piyasada yer alan Müslüman yazarların yapacakları en sahih iş, ümmete öncülük etme görevinin, entelektüellere değil, âlimlere ve âriflere ait olduğunu işaret etmekten ibarettir.
İlme ve hikmete dayanmak kaydıyla ‘şairlik’ neyse de, bizim geleneğimizde ‘yazarlık’ diye bir meslek yoktur kardeşim!