Nora'nın babası zor bir adamdı, bu bir gerçekti.
Yüzmeyle ilgili olmadığı sürece, Nora'nın yaptığı, istediği ve inandığı her şeyi sonuna kadar eleştirmesi bir yana, Nora yalnızca onun hayatında var olarak bile görünmez bir suç işlemiş gibi hissederdi kendini. Babası ragbi kariyerini yarıda kesen çapraz bağ yaralanmasından beri evrenin ona karşı olduğuna cidden inanmıştı. Nora da onun için evrensel planın bir parçasıydı, en azından öyle olduğunu hissediyordu. Otoparkta yaşanan o andan sonra kendini gerçekten babasının sol dizindeki sancının bir uzantısı gibi hissetmeye başlamıştı. Yürürken hissettiği o ağrının.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Nerede oturduğuna, ne iş yaptığına, havuzdan çıkıp nereye gitmesi gerektiğine dair hiçbir fikri yoktu ama bu fazlasıyla özgürleştirici bir histi. Kendinden bile tek bir beklentisi olmadan var olabilmek.