Bilmem ben, ne olacağımı.
Bilirim ben, hiç bir şey olamayacağımı,
Varsan sen; belki bir şeyim;
Yoksan sen; bilirim üç kuruş bile etmediğimi.
Reklam
Göğe baktığımda, gördüğüm aydınlığı şehrin çeperindeki yaylada da görürdüm,
Kendin tam ortasınd yalnız, bir karaltı görür; hezimetli insanların başlarının üstünde gezdirdikleri buhran bulutundan nasibimi alırdım. Berraklığı ve tazeliği insanda aramak hataydı; asıl gereken, kuşkusuz doğa ananın kalbine dönmekti. Asıl şifa medresesi orasıydı; biz öğretiyi yanlış yerde tasavvur etmiştik.
Ve beşerliğimiz zedelenmişti.
İnanmanın tesellisi mi olurdu; bir kere inandın mı geriye kalan anlamı bulunan birazcık bir tecrübedir.
Reklam