evrem eser
@evrem00
Şu anda okuduğu kitap
3 KISILIK YALNIZLIK
Malma İstasyonu
Kitap, üç kişinin yaşadığı ve birbiriyle bağlantılı bir dizi hikâye üzerinden aile içindeki yalnızlıkları, ebeveynlerin duygusal ihmalini ve bu ihmal sonucu oluşan, geri dönüşü olmayan, dokunduğu herkeste çatlaklar açan travmaları anlatıyor. Üç kişi de birbiriyle bağlantılı. Ana kahraman Harriet, diğer karakterler ise eşi Oscar ve kızları Yana’dır.
Harriet’in çocukluğundan intiharına kadar olan gelişmelere kitapta yakından şahit oluyoruz. Ebeveynleri tarafından ihmal ediliyor, yakınlık kurulmuyor, sesini bir türlü duyuramıyor. Öyle ki, yatakta annesiyle uzanırken annesinin yanından kalkıp gideceğinden korktuğu için kıpırdamadan durmaya çalışıyor. Ortada apaçık bir gerçek varsa o da, anne ve babasının iletişimine, ilişkisine odaklanmaktan çocukluğunu yaşayamamış bir çocuk Harriet’in varlığıdır.
Onu en çok etkileyen olay ise, bir gün yine anne ve babasının konuşmalarını dinlerken boşanacaklarını, kardeşleri ayırmaları gerektiğini ve ikisinin Harriet yerine Harriet’in ablasını istediklerini duyması olmuştur. Harriet bu olayı yetişkinliğinde dahi aşamamış, kendini değersiz, sevilmeye layık biri olmadığına inandığına dair kanısı sık sık kitapta karşımıza çıkar. Bu durum ya kendine yönelik ya da eşine ve kızı Yana’ya yönelik tutumuyla anlaşılır.
Büyüdüğünde ise hâlâ bu travmalarını aşamamış, gerek maceradan maceraya koşma isteğiyle başına buyruk kararlar vermesi, hamileyken kendini öldürmek istemesi, eşini aldatması, kızıyla kolayca bağ kurmak uğruna kızına –yazarın tabiriyle– hızlı ve çabasız sevgi almak için “fast food” gibi zararlı şeyler vermesiyle travmalarının yankıları onun ve çevresindekilerin hayatında sürmeye devam eder.
Gelelim Oscar’a. Oscar’ın nasıl bir çocukluk geçirdiğini kısa bir diyalogla anlayabiliyoruz. Harriet’in “çocukluğunda hatırladığınDuygu ve Düşünce
Malma İstasyonu
Kitap, üç kişinin yaşadığı ve birbiriyle bağlantılı bir dizi hikâye üzerinden aile içindeki yalnızlıkları, ebeveynlerin duygusal ihmalini ve bu ihmal sonucu oluşan, geri dönüşü olmayan, dokunduğu herkeste çatlaklar açan travmaları anlatıyor. Üç kişi de birbiriyle bağlantılı. Ana kahraman Harriet, diğer karakterler ise eşi Oscar ve kızları Yana’dır.
Harriet’in çocukluğundan intiharına kadar olan gelişmelere kitapta yakından şahit oluyoruz. Ebeveynleri tarafından ihmal ediliyor, yakınlık kurulmuyor, sesini bir türlü duyuramıyor. Öyle ki, yatakta annesiyle uzanırken annesinin yanından kalkıp gideceğinden korktuğu için kıpırdamadan durmaya çalışıyor. Ortada apaçık bir gerçek varsa o da, anne ve babasının iletişimine, ilişkisine odaklanmaktan çocukluğunu yaşayamamış bir çocuk Harriet’in varlığıdır.
Onu en çok etkileyen olay ise, bir gün yine anne ve babasının konuşmalarını dinlerken boşanacaklarını, kardeşleri ayırmaları gerektiğini ve ikisinin Harriet yerine Harriet’in ablasını istediklerini duyması olmuştur. Harriet bu olayı yetişkinliğinde dahi aşamamış, kendini değersiz, sevilmeye layık biri olmadığına inandığına dair kanısı sık sık kitapta karşımıza çıkar. Bu durum ya kendine yönelik ya da eşine ve kızı Yana’ya yönelik tutumuyla anlaşılır.
Büyüdüğünde ise hâlâ bu travmalarını aşamamış, gerek maceradan maceraya koşma isteğiyle başına buyruk kararlar vermesi, hamileyken kendini öldürmek istemesi, eşini aldatması, kızıyla kolayca bağ kurmak uğruna kızına –yazarın tabiriyle– hızlı ve çabasız sevgi almak için “fast food” gibi zararlı şeyler vermesiyle travmalarının yankıları onun ve çevresindekilerin hayatında sürmeye devam eder.
Gelelim Oscar’a. Oscar’ın nasıl bir çocukluk geçirdiğini kısa bir diyalogla anlayabiliyoruz. Harriet’in “çocukluğunda hatırladığın
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
DAHİCE BİR İŞKENCE YÖNTEMİ...Duygu ve Düşünce
ilk defa yazdığım bu kitap tahlilinde amatörlüğün vermiş olduğu heyecanla karışık,uzun,üzerine saatlerce düşünülmüş ama harcandığı emeğe değmemiş,yavan bir tahlil yazısı çıkarmamak için satranç kitabındaki beni etkileyen altıntıları,olayları öz bir şekilde sunup kitabımı rafa kaldırıp okuma serüvenime devam edeceğim.Keyifli okumalar dilerim.
"başlangıçtaki kendine güvensizliğin kaskatı ve çoğu zaman
herkesin gözüne sokarcasına sergilenen bir gurura
dönüşmesine yol açmıştı."(ALINTI 1)
"Zira insan kendisini ne kadar sınırlarsa o kadar yakınlaşır sonsuzluğa,bilhassa da dünyaya sırt çevirmiş gibi görünen insanlar,kendilerine has maddelerle termitler misal tuhaf ve kesinlikle eşsiz bir dünya maketi inşa ederler."(ALINTI 2)
"Zira bilindiği üzere yeryüzünde insan ruhuna sonsuz bir hiçlik kadar baskı yapabilecek başka bir şey yoktur."(ALINTI 3)
"Fakat varlıktan yoksunmuş gibi görünselerde düşüncelerde bir dayanak noktasına ihtiyaç duyarlar,aksi halde kendi eksenleri etrafında ve kendi çevrelerinde dönmeye başlarlarlar;düşüncelerde hiçliğe katlanamazlar."(ALINTI 4)
"Evet dört ay,yazılması ne kadar kolay birkaç harften başka birşey değil! Telaffuzu da keza öyle:dört ay -iki hece!dudaklar saniyenin dörtte biri kadar sürede bunu öğreniyor:Dört ay! Fakat kimse,belli bir zamanın uzam ve zamansızlık içinde ne kadar sürdüğünü tahmin edemez,ölçemez,canlandıramaz."(ALINTI 5)
"nihayet yalnızdım ve artık hiç yalnız olmayacaktım!"(ALINTI 6)
"Beyaz ve siyahı aynı kişi oynarsa ,aynı beyin aynı nda hem birşeyler bilmesi hem de bilmemesi gibi tuhaf bir durum ortaya çıkar ki,kişi beyazı oynarken bir dakika önce istediği ve amaçladığı şeyi bir anda unutmak zorundadır."(ALINTI 7)
"Bu taşları satranç tahtası üzerinde oynatmanın zihinde canlandırdığımın aynısı olduğunu gördüğümde yaşadığım