İnsan ömrü küçücük bir kayıktı. Okyanus onunla aşılacaktı. Yolcusu ona dertlerini, kederlerini, acılarını, başarısızlıklarını doldurmaya kalkışacak olursa, minik sandal , yol daha yarı demeden sulara gömülürdü
İş, herhangi bir meşgale zamanı değerlendiriyor. Ruhun çürümesini engelliyordu. Yaşamak uğraşmak demekti; didinmek , bir şeyleri ortaya koymak, bir sonuç almak , ne olursa olsun elle tutulur, gözle görülür bir sonuca varmak demekti. İşe yaradığımızı kabul ettirmek , kuvvetli olduğumuzu kendimize ispatlamak demekti: yenmek demekti, kazanmak demekti. Bunun aksi de , yenilmenin son manası olan ölüme götürürdü.