Evren
@evrenlerce
63 okur puanı
Mart 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Ağaçlar, hayvanlar, böcekler, kuşlar, mantarlar, memeli hayvanlar ve bolca insanın etkileşimlerinin ne denli hassas bir dengede olduğunu verdiği kaynaklı örneklerle ispatlayan bilgi dolu bir kitaptı. Kendi adıma doğa hakkında pek çok yeni bilgi edindim. Ormana atılmış bir kaç meyve çekirdeğinin bile ormanda derin bir iz bırakabileceği gerçeği ve binlerce örnekle anlatıldığı gibi ekolojik döngünün nasıl işlediği beni büyüledi. Bu ekolojik döngüde ise insanın kendi yerini hala bulamadığını gördüm.
Aklımda tek bir düşünce ile kitabı kapattım. Belki de insan bu gezegende sadece gözlemci olarak kalmalı. Zira dokunduğumuz her şeye aşırılığımız ile zarar veriyoruz. Kitabın son cümlesi ise bana çok şey anlattı ve birazda olsa umut verdi.
"İyi haber, sadece kadim ormanları yeniden kazanabilecek olmamızdan ibaret değil, aynı zamanda iklimi doğru yolda ilerleyecek şekilde biçimleyebilecek olmamız. Bunun içinse herhangi bir şey yapmamız gerekmiyor aksine sadece olduğu gibi bırakmak yeterli."
Çılgın kalabalığı izlemek
Bütün bu gelişen ve değişen karakterler arasında Gabriel Oak'ın saman balyası üzerinde elinde tütünü ile kitabın sonuna kadar oturup etrafındakilerin sürekli yanlış kararlar alışını sakince ve göz devirerek izlediğini hayal edin. Mr. Boldwood (OKB) ve çavuş Troy (narsizim) arasında gidip gelen ve sürekli kariyer yapıcam diyip her evlenelim diyene koşan sevgili Bathsheba (saf dil kadın)'nın kararsızlığını görünce Oak'a hak vermemek elde değil. Hep düşündüğüm gibi " herkesin kişiliğine güveniyorum."
~Yazarın ilk okuduğum kitabı~
Yazarı ilk Gölgesizler filmiyle duymuştum. İzlememiştim hala da izlemedim. Ama çok zor film olduğunu duymuştum. Kitabıda filmi gibi derin bir kitapmış. Bende gözüme ilk bu kitabını kestirdim. Biraz korkarak okudum başta açıkçası. Sonrası ise aktı gitti.
Yazarın yazdığı herşeyi yaşadım tek tek. Belki benim coğrafyama yakın olduğu içinde olabilir karakterleri tek tek gözümde canlandırdım. Hüseyin dayının " bizim kız" demesini ,annenin " len müslüman " deyişini kulaklarımla duydum sanki. Hele o ecel atı hikayeleri , duguk kuşunun uğursuzluğu , evler , sokaklar , bağlar bahçeler .. yazarında bu coğrafyada doğduğunu öğrenince bütün bunları nasıl bu kadar gerçekçi tasvir ettiğini anlamış oldum.
Diğer dikkatimi çeken şey ise baş karakterin ağır başlılığı oldu. Tam bir örnek insan. Daha da ötesi çok hayali bir insan gibi geldi. Bütün tepkiler orantılı hissiyatlı adeta bir derviş, bir ermiş gibi anlatılmış. Zaten bazı olaylarla da kalp gözü açık olduğu vurgulanmış gibi.
Son olarakta yazar sanki beynimin içine girmiş ve kitabın neresinde ne düsüneceğimi biliyormuş gibi beni takip etti. Kendimi kaptırmış okurken bu karakterin işi gücü yokmu derken yazar olduğunu öğrendim. Kardeşi neden ilgilenmiyor babasıyla derken kardeşi girdi sahneye. Dilinden bahsetmeye gerek yok zaten tertemiz bir anlatımı var.
Araştırdığım kadarıyla Atwood tarzını ne distopya ne de ütopya kavramlarıyla anlatıyor. Bu ikisinin birbirinden ayrı olmadığını hatta böyle bir kitap yazılamayacağını anlatıyor bir kitabında. En
Çocuğunuzla birlikte geceleri yatmadan önce birer masal okuyabileceğiniz güzel bir kitap. Hem önemli eğitici mesajları da var. Başka masal kitaplarında bulamayacağınız becerileri bulabilirsiniz. Sondaki sorularda irdelemek için yönlendirici nitelikte.
