“Yine de hayatı daha önce hiç bu kadar trajedi ve hasretle dolu olmamıştı, çoğu zaman bunu iliklerine kadar hissediyordu. Hayatın dişleri arasında ezilmiş ve parçalanmış olarak, diğer tüm bohemler gibi, nihayet sadece huzur aramaya başladı.”
“Öz kontrol için gereken etik otoriteden yoksun olan bir ruh, çaresizliği içinde suçlamayla ve yakarıyla diğerlerine, benliğinin dışındaki bir şeye doğru dönmek zorundadır.”