Genel kabuller oluşurken adı üzerinde genele bakılırdı da oluşurdu, herkese bakılmazdı. Bazı insanlar genel kabuller oluşurken yok sayılırdı ya da onlara toplumun dışkısı olarak bakılırdı. Dışkı benzetmesi sadece arkadaşlarımın kötü kokmasından kaynaklanan bir benzetme değildi, hayatın iyi çalışan yanlarının iyi çalışmaya devam etmesi için bir şeylerin posa olması, öğütülmesi, dışkıya dönüşmesi kaçınılmazdı. Ama eminim ki tarih boyunca hiç kimse bir dışkıyı karşısına alıp da sen kimsin diye sormamıştı. Sorsalardı görevini herkesten daha kusursuz biçimde yerine getiren bir insanın tavrı ve güveniyle, yaşadığınız hayatı bana borçlusunuz dercesine bir cevap almaktan korkarlardı. Bu yüzden sormadan onlara kısaca dışkı derlerdi. Onlarsa kendilerine dışkı dendiğinden bile bihaber efendi efendi efendilik yaparlardı.