Eylem Erdem Şengör

Eylem Erdem Şengör
@eylemerdemsengor
Yazarak gelişen-geliştiren, Nadide'nin yazarı nadide bir insan... dr.com.tr/kitap/nadide/ey...
Yazar-Editör; Reklam ve Halkla İlişkiler Uzmanı
Sinop
11 okur puanı
Mayıs 2025 tarihinde katıldı
... “Ölüm neydi? Bir sonbahar günü, mahallerindeki o eski ve heybetli camiden çıkan, yeşil örtüye sarılmış tabutu gördüğü vakit sordu bu soruyu ilk kez; önce annesine, yıllar sonra da kendine... Kalabalıktı. İnsanların çoğu ağlıyordu. O çocuk aklıyla, taaa o zamanlar anlamıştı ölümün dönüşü olmayan bir gidiş olduğunu, gidenin sevdikleriyle bir daha hiç görüşemeyeceğini, sarılamayacağını, hiç konuşamayacağını... Sahi; ölüm konuşmamak mıydı? Sonsuz bir suskunluk mu yoksa? Giden gitti, kalanlar hiç istemese de yola devam etti. Yapacak çok bir şeyleri de yoktu zaten devam etmekten başka. Kış geldi geçti, mevsimler değişti. Derken ilkbahar geldi. Herkes öylesine mutlu ve kendi hayat telaşı içinde dönüp durdu ki; unutuldu vefa, dostluk, giden, kalan... Mevsim ve hayat canlanırken iyilik, merhamet, vicdan ölüp gitti belki de.. Sonra yine mevsimler değişti, yalan yaz geldi oturdu kapıya. Sıcak, yalnız, yalan ve yakan yaz... ve böylece aylar, mevsimler, yıllar geçti-gitti. Sahi ölüm neydi? Unutmak, unutulmak, yok sayılmak... Yaşarken umursanmamak da bir çeşit ölüm değil miydi ki? -Ölüm Eşiğinde-
Eylem Erdem Şengör
Eylem Erdem Şengör
9/10
·80 syf.·
2026 1. kitabı
Fyodor Dostoyevski
7.8/10 · 10,8bin okunma
..."Öldüm! Derin bir nefes çektikten sonra içime, sakince bıraktım kendimi o nefesle birlikte. Şehadet getirmeye niyetliydim de esasen, gücüm yetmedi; "Allahım beni bağışla, affet!"

Eylem Erdem Şengör

, bir kitabı okumaya başladı
Matt Haig
8.2/10 · 97,9bin okunma
..."Telefonu bozulmuştu, ses gelmiyordu; sinirli ve gergindi, kimseyle konuşamıyordu. Yaz başından beri ikinci telefondu bu bozulan; onunla ne çok mesai harcadığını, dış dünyadan ve etrafindaki insanlardan çok daha fazla vaktini aldığını bilmedi; verilen mesajı anlamadı, görmedi. Oflayıp puflayıp, şikayet edip söylenirken zaman geçti, konu unutuldu. Nice sonra aklına geldi birinin, sordu telefon ne oldu diye... "Hiiiiççç..." dedi omzunu silkerek; " yere düştü, düşünce düzeldi; kendine geldi sanırım" dedi. Verilen mesajı bilmedi, anlamadı ve görmedi yine... Hayat böyledir, kendine gelmek ve düzelmek için düşmek gerekir bazen; mesajı gör, al ve şifalanarak çık o döngüden💚
Eylem Erdem Şengör
Eylem Erdem Şengör