Ne de çok aldandık ve bağlandık şu garip dünya halbuki dünya hüzün yeridir gülmeyi denedikçe dinmedi göz yaşı dile sus dedikçe durmadı içimizde ki haykırış.insan dünyaya benzemeye başladı bazen güneş gibi sıcacıkken bazen de yağmur gibi narin narin yağar içimizi sılatır bazen yağmur taneleri içimizin bir köşesinde biriktiriken bazen de öylece geçip gider sana uğramaz bile dedikçe de her şekilde seni öyle ıslatıp geçer içinde ki yağışı kızgın mı olursun kırgın mı bilmem ama bilirim yağmur derin yaralarda bıraktığını...var gidin haber salın Artık ben bu dünyada yağmura feda oldum ...