Güzelliğin on para etmez
Bu bendeki aşk olmasa
Eğlencelik yer bulamam
Gönlümdeki köşk olmasa
Tabirin sığmaz kaleme
Derdin dermandır yarama
İsmin yayılmaz âleme
Âşıklarda meşk olmasa
Kim olurdu kim yazardı.
Aşık Veysel
Kaybetmek ziyan kaybolmak nisyandır. Bir gaflete diğeri rahmete kördür. Aldananlar kaybedenler, arayanlar kaybolanlar, bulan adananlardır. Azer kaybetti, Hacer kayboldu ve kurbanlık İsmail’e düştü.
Ah insanlık! Nelere körsün sen böyle. Ne kadar azla yetiniyorsun. Mana aleminin sonsuz ve muazzam hazinelerini üç beş pula, üç metre çula, şöhret vadeden birkaç kula nasıl da kurban ediyorsun?
Bir göz açıp sonra yummuş gibiyim. Bir daha da açamayacağını bile bile. Kolay mı karanlık bir mağarada yalnızlığının tam ortasında yepyeni bir dünya kurmak