“Bana o kadar uzaksın ki
Unuttum ne zaman sevdim seni
Bana o kadar yakınsın ki
Uzansam, uzansan
Tutarız yine ellerimizi
Öyle bir hicran ki bizdeki
Güneş doğsa batıdan
Yine gülmez gözlerimiz eskisi gibi
Beraber ağlarız hissederim anbean
Ah sevgilim bilsen nasıl gözledim seni”
“özlemin artık burnumu sızlatmadığı gün
anladım benden sessiz sedasız gittiğini
zira ben bırakmadım ellerini
öyle bir gitmekti ki seninki
‘gitmek’ demek yakışmaz, adeta sürgün.”