Eylül

Kendine rağmen Aşk denilen o şeye sadıktı.
Reklam
Konuşmaya başladıkları andan itibaren ona aitti kız, biliyordu.
"Bitirdim ben... Koydum lavantamı kenara. Mor üçgüller arasında Gölgeler asılı durdukça Şakımak da sona erdi, şarkılar da. Bitirdim ben... Koydum lavantamı kenara. Eskiden bülbüller gibi erken, Çiy düşmüş çalılarda öterken, Kestim artık sesimi. Yorgun bir ketenkuşuyum şimdi. Dudağımdaki ezgiler bitti, Öttüğüm zamanlar geçip gitti. Bitirdim ben. Koydum lavantamı kenara."
Aşk, hayatın en yüce ifadesiydi.
"Güzelliğin işlevi, haz, keyif ve neşe vermektir." "O benim güzelliğim." "Bencillik etme." "Etmiyorum."
Reklam