"Ne zaman arkamı dönsem, sevdiklerimi son görüşümmüş gibi bir his içimde. Bir kerede vedalaşamıyorum artık kimseyle. Defalarca dönüp öpmeler, tekrar tekrar sarılmalar Her lafa son söz olabilirmiş gibi muamele etmeler. Hepimizi delirttiler."
"Ölmeyişin erinciyle, kurtulmanın sevinciyle ve elbette hayatta olmanın tarifsiz kederiyle.
Hayatta kalıyor ve bütün olmayışlarla, isimsiz bekleyişlerle, zamanı bozuk para gibi harcayarak tüketişlerle, bir kum saati gibi tükenislerle cezalandırılıyor. O kerevette öylece otururken, her dirinin ölümü beklemekle görevlendirildiğini anlıyor."